कॅनडातील प्रतिष्ठित अशा अभियांत्रिकी संचालक पदाचा त्याग करून, लाखो रुपयांच्या पगाराची नोकरी सोडून, प्रतीक मोहे नामक एका तरुणाने आपल्या वृद्ध आई-वडिलांची सेवा करण्यासाठी भारतात परतण्याचा अत्यंत महत्त्वाचा आणि हृदयस्पर्शी निर्णय घेतला आहे. हा निर्णय केवळ त्याच्या वैयक्तिक आयुष्यातील बदल नसून, तो पाश्चात्त्य देशांमधील करिअरच्या संधी आणि भारतीय संस्कृतीतील कौटुंबिक मूल्यांच्या संघर्षाचे एक आदर्श उदाहरण ठरला आहे. नाशिक येथील रहिवासी असलेल्या मोहेने परदेशातील व्यावसायिक यश बाजूला सारून आपल्या पालकांच्या गरजांना प्राधान्य दिले आहे, ज्यामुळे कौटुंबिक बांधिलकी आणि संस्कारांचे महत्त्व पुन्हा अधोरेखित झाले आहे.
करिअरचा कळस आणि परतीचा प्रवास
प्रतीक मोहेने कॅनडामध्ये अभियांत्रिकी क्षेत्रात आपले स्थान निर्माण केले होते. एका मोठ्या आणि प्रतिष्ठित कंपनीत तो अभियांत्रिकी संचालक (Engineering Director) या महत्त्वाच्या पदावर कार्यरत होता. या पदासाठी त्याला वार्षिक लाखो रुपयांचे पॅकेज मिळत होते, जे कोणत्याही तरुणाचे स्वप्न असू शकते. परदेशात उच्च शिक्षण घेऊन तिथेच स्थिरस्थावर होण्याचे आणि व्यावसायिक जीवनात प्रगती करण्याचे अनेकांचे उद्दिष्ट असते, आणि मोहेने ते यशस्वीपणे गाठले होते. कॅनडातील आधुनिक जीवनशैली, व्यावसायिक प्रगती आणि आर्थिक स्थैर्य हे सर्व त्याच्या आवाक्यात होते. तरीही, या सर्व भौतिक सुखांचा त्याग करून त्याने भारताकडे, विशेषतः आपल्या मूळ गावी नाशिकला परतण्याचा निर्णय घेतला. हा निर्णय अचानक घेतलेला नसून, आपल्या वृद्ध आणि गरजू आई-वडिलांच्या सद्यस्थितीचा विचार करून घेतलेला एक भावनिक आणि नैतिक निर्णय होता.
भारतीय संस्कृतीतील कौटुंबिक मूल्यांचे दर्शन
प्रतीक मोहेचा हा निर्णय भारतीय संस्कृतीतील ‘मातृदेवो भव, पितृदेवो भव’ या संकल्पनेचे प्रतीक आहे. भारतीय कुटुंब व्यवस्थेत मुलांना आपल्या वृद्ध आई-वडिलांची काळजी घेणे हे नैतिक कर्तव्य मानले जाते. जेव्हा पालक वृद्धावस्थेत पोहोचतात आणि त्यांना शारीरिक तसेच भावनिक आधाराची अधिक गरज भासते, तेव्हा मुलांनी त्यांच्या पाठीशी उभे राहणे अपेक्षित असते. पाश्चात्त्य संस्कृतीत मुले १८ वर्षांची झाल्यावर स्वतंत्र होतात आणि अनेकदा पालकांपासून दूर राहतात. परंतु भारतात, विशेषतः संयुक्त कुटुंब पद्धतीत, पिढ्यानपिढ्या एकत्र राहण्याची आणि एकमेकांची काळजी घेण्याची परंपरा आहे. मोहेने कॅनडामध्ये असताना आपल्या पालकांच्या वाढत्या वयाची आणि आरोग्याच्या गरजांची जाणीव ठेवली. त्यांना केवळ आर्थिक मदत पुरवणे पुरेसे नाही, तर त्यांना भावनिक आधार, सोबत आणि प्रत्यक्ष सेवा देण्यासाठी स्वतः उपस्थित असणे आवश्यक आहे हे त्याने ओळखले. आपल्या व्यावसायिक यशापेक्षाही आपल्या पालकांचे आरोग्य आणि आनंद अधिक महत्त्वाचे आहे, ही जाणीव त्याला मायदेशी परत आणण्यास कारणीभूत ठरली.
एक प्रेरणादायी आदर्श
प्रतीक मोहेचा हा निर्णय अनेक तरुणांसाठी एक प्रेरणादायी आदर्श बनला आहे. आजच्या स्पर्धात्मक जगात, करिअरला सर्वोच्च प्राधान्य दिले जाते आणि अनेकदा कुटुंबाला दुय्यम स्थान मिळते. विशेषतः, परदेशात स्थायिक झालेले अनेक भारतीय तरुण व्यावसायिक यशाच्या मागे धावताना आपल्या देशातील, आपल्या कुटुंबातील जबाबदाऱ्या विसरतात. अशा परिस्थितीत, मोहेने दाखवून दिले आहे की, पैशापेक्षा आणि व्यावसायिक पदापेक्षाही मानवी संबंध, कौटुंबिक बांधिलकी आणि नैतिक मूल्ये अधिक महत्त्वाची असतात. त्याच्या या निर्णयामुळे केवळ त्याच्या कुटुंबालाच आधार मिळाला नाही, तर समाजातही कौटुंबिक मूल्यांची जपणूक करण्याचा संदेश गेला आहे. हा एक प्रकारे, आधुनिक जगात हरवत चाललेल्या संस्कारांना पुन्हा उजाळा देण्याचा प्रयत्न आहे. नाशिकमध्ये परतल्यानंतर, मोहे आता आपल्या आई-वडिलांसोबत असून त्यांची काळजी घेण्यास त्याने सुरुवात केली आहे. त्याचे हे कृत्य अनेकांना विचार करण्यास प्रवृत्त करेल की, जीवनातील खरी श्रीमंती कशात आहे – केवळ पैसा आणि पद की प्रेम आणि आपलेपणाच्या नात्यात?
Image: {‘photographer’: ‘tortugamediaservices’, ‘source’: ‘pixabay’, ‘url’: ‘https://pixabay.com/users/tortugamediaservices-5195555/’}
Compiled by StudioX News editorial desk from official and public news sources.
The Marathi Desk of StudioX News reports on Maharashtra and Marathi-diaspora news for Canadian readers.